اساس این روش تغذیه گیاه با محلولی است که حاوی تمام مواد مغذی ضروری مورد نیاز آن باشد. معایب خاصی در ارتباط با هیدروپونیک وجود دارد، از جمله هزینه های سرمایه اولیه بالا، هزینه های عملیاتی مداوم، و تکیه بر محصولات غیر بومی گران قیمت و تخصص تخصصی. در نتیجه، این عوامل دسترسی به این فناوری را برای مخاطبان وسیع تری محدود کرده است. یک راه حل جایگزین که برخی از این چالش ها را برطرف می کند، آکواپونیک است. آکواپونیک سیستمی است که کشت آبی و گیاهی را در سیستم های گردشی ترکیب می کند. در این روش از مواد مغذی موجود در آب استخر پرورش ماهی به عنوان کود در سیستم هیدروپونیک و بستر گیاه استفاده می شود. این روش چندین مزیت از جمله توانایی تولید گیاهان و جانوران آبزی در مناطقی با منابع آبی محدود، دستیابی به ظرفیت تولید یکسان و مصرف کمتر از 10 درصد آب مورد نیاز در سیستم های سنتی را ارائه می دهد. همچنین صرفه جویی قابل توجهی در آب تا 98٪